Srpska pravoslavna crkva slavi Đurđic, praznik posvećen Svetom velikomučeniku Georgiju, u narodu poznat kao Đurđic.
Sveti Georgije važi za velikomučenika i borca za hrišćanstvo, koji je kao Hristov vojnik odbio poslušnost caru Dioklecijanu, velikom progonitelju hrišćana, izjavivši da se ne plaši da umre za svoju veru. Pogubljen je 303. godine.
Sveti Georgije je poznat kao hrabri ratnik, a u našoj tradiciji utemeljen kao zaštitnik doma, porodice i pravde. U mnogim domovima se slavi kao krsna slava.
U našem narodu svetac se slavi dva puta godišnje. Oni koji slave današnji Đurđic, za slavsku ikonu uzimaju ikonu na kojoj svetac stoji, sa mačem ili kopljem u desnoj ruci. Oni koji slave Đurđevdan, 6. maja po novom kalendaru, na dan smrti svetitelja, za slavsku ikonu koriste onu na kojoj je Sveti Đorđe prikazan na konju kako probada aždaju.
Prema narodnom verovanju zima dolazi sa Đurđicem, a odlazi sa Đurđevdanom.
Vernici na ovaj praznik prisustvuju liturgijama, pale sveće za zdravlje, a porodice koje slave ovu slavu dočekuju goste uz slavsku trpezu i molitvu.