Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici slave praznik Svetog Velikomučenika Dimitrija, u narodu poznatog kao Mitrovdan, jednog od najpoštovanijih hrišćanskih svetitelja i velikih vojskovođa iz Soluna, koji je stradao za veru u Hrista, početkom 4. veka. Sveti Dimitrije se smatra zaštitnikom vojnika, ali i čuvarom domova i porodica.
U crkvama i hramovima danas je služena sveta liturgija, a veliki broj vernika ovaj praznik obeležava i kao svoju krsnu slavu.
U srpskom narodu Mitrovdan je poznat i kao praznik između jeseni i zime. Prema narodnom predanju, veruje se da nakon Mitrovdana počinje hladnije vreme i da zima polako dolazi.
Veruje se da bi za Mitrovdan trebalo ostati kod kuće, jer ko to ne učini, lutaće i noćiti po tuđim kućama cele godine. Na Mitrovdan su se hajduci razilazili i odlazili da prezime kod jataka, da bi se opet sastali na Đurđevdan, odatle i izreka ,,Mitrov danak, hajdučki rastanak, Đurđev danak, hajdučki sastanak“.